DAYI

-Öğretmenim, Benim hiç dayım yok size dayı diyebilir miyim? Şaşırmıştım, gözlerine bakınca bu soruyu sormak için çok çabalamış olduğunu, korku ve endişe ile bana baktığını gördüm. Garip bir istekti biraz duraksadım, vereceğim cevabın onu mutlu ya da mutsuz edeceğini hissetmiştim

9 Mayıs 2020 15:33
A
a

1997 Yılında öğretmen olarak Osmaniye ili Sumbas ilçesine İngilizce öğretmeni olarak atanmıştım, Her öğretmen gibi müthiş bir heyecan ve enerji doluydum. Görev yerim Çok Programlı lise idi ve ilçedeki tek İngilizce öğretmeni bendim. İlçe aslında iki köyden ibaretti diğer köyde ise ilkokul vardı, ilkokulda İngilizce dersleri boştu ve gönüllü olarak yürüyerek diğer köye gidip 2 saat ders veriyordum, haftalık kaç saat olduğunu şu anda hatırlamıyorum.

Gelelim hikayemize,

Bir gün bahçede dolaşırken bir kız çocuğu yanıma yaklaştı ve,

-Öğretmenim, Benim hiç dayım yok size dayı diyebilir miyim?

Şaşırmıştım, gözlerine bakınca bu soruyu sormak için çok çabalamış olduğunu, korku ve endişe ile bana baktığını gördüm. Garip bir istekti biraz duraksadım, vereceğim cevabın onu mutlu ya da mutsuz edeceğini hissetmiştim.

-Tabi ki de bana dayı diyebilirsin dedim, hiçbir sorun yok.

-Birden bana sarıldı ve dayıcığım…diye bağırdı.

İnanılmaz mutlu olmuştu, yerinde duramıyordu.
sevinç çığlıkları ile uzaklaştı içimden çocuk işte deyip gülümsedim.
Bir sonraki teneffüs aynı öğrenci, yanında bir arkadaşı ile yine beni yakaladı.

-Öğretmenim arkadaşımın dayısı var ama oda sizi çok seviyor eğer müsaade ederseniz oda size dayı demek istiyor.
Ben yine gülümsedim bir önceki sevinmişlik ve mutluluk aklıma geldi.
-Tamam, Arkadaşında bana dayı diyebilir.
bu defa daha büyük bir sevinç çığlıkları atıp ve dayı, dayı bağırarak sarıldılar. Bende onların bu sevincine gülümsüyor, çocukluk bu işte diyordum, içimden.


Derse girdim, öğrencilerin suratı asık, normalde derslerimiz çok zevkli geçerdi, sınıf cıvıl cıvıl olurdu.
-çocuklar hayırdır neyiniz var?
-Öğretmenim bizde size Dayı demek istiyoruz.
-Ama çocuklar arkadaşınızın mazereti vardı.

İzah etmeye çalıştım yok, suratlar kırk karış ne yaptımsa boş ne derse katılıyorlar nede suratıma bakıyorlar. Baktım olacağı yok.
-Tamam hepiniz bana Dayı diyebilirsiniz.
Aman Allah’ım! Sınıf başımıza yıkılacak, bir bağrışmalar bir gürültü öyle böyle değil, Müdürümüz Şahin Bey hemen geldi. (Rabbim uzun ömürler versin İnş.)
-Hayırdır hocam?
-Hayır müdürüm hayır. Güldü ve kapıyı kapattı.

Ertesi gün okulun bahçesinden içeriye girerken, dün yaşadıklarımı işin doğrusu unutmuştum. Fakat birden çocuklar okulun dört bir yanından üzerime koşarak Dayı, dayı diye bağırıyorlardı. Diğer öğretmen arkadaşlar ise bahçede teneffüs nedeni ile çay molasında idiler, hepsi hayretle beni izliyordu.
-Hocam, hayırdır?
-Bende hayır, hayır
deyip gülümsedim sadece.
öğrencilerin sınıf öğretmeni olan Musa Aslansofuoğlu hocamın durumdan haberi olmuş, Gözleri gülüyor, öğrencileri adına mutluydu.

Maalesef bu mutluluk çok uzun sürmedi, askere çağrıldık. Gözyaşları ve hüzün içerinde kaldı öğrencilerim ama mektuplaşmak hususunda sözleştik. Yedek subaylık eğitimi için ilk görev yerim, Gaziemir/İzmir’di. Mektuplar gelmeye başladı, yalnız bana gelen mektup ile bölüğe gelen mektup hemen hemen aynı idi ve mektupların çoğu SEVGİLİ DAYIMA diye başlıyordu. Bazen çocuklar bir defteri tümden mektup olarak gönderiyordu, Her sayfaya bir öğrenci yazıyordu. Hayatımın sonuna kadar unutamayacağım bu olayın temelinde elbette sevgi vardı.

Aradan yaklaşık 6,7 yıl geçmişti. Sumbasın Bağdaş yaylasına gitmiştim bir kış günü olduğundan yayla boşdu,sokaklar boştu. Bir köylüye bakkalı sordum ve yaya olarak bakkalın yolunu tuttum. Çok gerilerden birisi bağırıyor dayı,dayı,dayı ve koşuyordu. Bende herhalde beni biri ile karıştırdı diye düşünmüştüm,ayrıca buralarda ne akrabam vardı nede o yaşlarda bir yeğenim..yürümeye devam ettim. Ama genç delikanlı nefes nefese bana doğru koşmaya devam ediyor ve ısrarla dayı,dayı diye bağırmaya devam ediyordu. Lakin benim fikrim aynıydı herhalde bir karışıklık var diye düşünüyordum. Araçda beni bekleyen eşim ve çocuklarım vardı ,susamışlardı ve atıştırmalık alacaktım bu yüzden acele ediyordum. Nihayet delikanlı bana tam bakkalın önünde yetişti ve Dayı neden durmadın dedi. Bana sarıldı elimi öpmeye çalıştı. Benim onu tanımadığımı ve şaşkınlığımı anlayınca,

-Dayı yoksa beni tanımadın mı?
-Kusura bakma valla tanımadım,
-Aşk olsun Dayı, insan yeğenini tanımaz mı hiç?

Tabi ben baya bir şaşkınlıkla bakıyorum, Delikanlı nefesini toparlamaya çalışıyor.

-Ya Dayı ben senin öğrencinim dedi, Hani hepimiz sana Dayı diyorduk ya
-Kusura bakma yeğen, büyümüşsün o yüzden tanıyamadım dedim ama …Anlayın işte halimi


Gelgelelim meselemize,
Aslında ortada olan tek sermaye sevgiydi ama etkisi müthişti. Gönüllere yerleşmek, sevmek, sevebilmek, insanın ruhuna dokunabilmek, O temiz fıtratları koruyabilmek. Dünyanın en güzel amelidir. Bizler Rabbimizin bize lütfettiği bu temiz yürekleri, saf gönülleri, sevgi dolu kalpleri ne kadar değerlendirebiliyoruz?

Kendi adıma bu sevgiye, bu samimiyete , bu enerjiye sağlıklı bir dönüş sağlayamıyoruz,

Sevmek zahmetli bir iş midir ki, yapamıyoruz?
Sevmek masraflı bir iş midir ki yapamıyoruz?
sevmek gereksiz bir iş midir ki yapmıyoruz?


Sevmekten imtina ettiğimiz ve sevgimizi kullanmakta cimrice davrandığımız bu dünyada neye sahip olabiliriz ki?

Tanımadığın her insana bir selam ,sevgidir.

Selam verirken birde gülümseyebiliyorsak, inanın bir fidan dikmiş oluruz o yüreğe .
Rabbim bizleri

seven,
sevilen
ve sevindirilenlerden
kılsın inşallah.

Selam ve dua ile

1000
icon
S.Malikoğlu 10 Mayıs 2020 15:55

Amin ! Aleyküm Selam . Çok güzel bir örnek alınabilecek duygusal bir hikaye.

0 4 Cevap Yaz
Bülent MUTLU 9 Mayıs 2020 20:22

Ve aleykümselam. Amin ecmain. Bu arada biz sizin ÜMMETİN DAYISI olduğunuza da ŞAHİTLİK EDERİZ ELHAMDÜLİLLAH

0 4 Cevap Yaz
abdurrahman Kurnaz

atalarımızdan bir cümle ile ifade etmek istiyorum rüzgar eken fırtına biçer siz sevgi ve saygıyı aynı anda öğrencilerinize adapta etmeyi başarmışsınız tebrik ediyorum ben size DAYI diye bilirmiyim selam ve dua ile

0 3
Necati Çirkin 9 Mayıs 2020 20:22

Çok duygusaldı hocam, yaşıyormuşum gibi okudum. Siz insanları sevmeseniz sizide sevmezler, yaptığınız şeyleri Allah rızası için yaptığınızdan sizi karşılıksız seven insanlar hep etrafınızda, Allah sizden razı olsunabim

0 3 Cevap Yaz
Mehmet Ateş 9 Mayıs 2020 18:49

Dayı seni çok özledim. Osmaniye ye sevgi dolu yüreğimizle bekliyorum.

0 3 Cevap Yaz
Uğur Burak Akbaş 9 Mayıs 2020 16:25

Benim Dayılarım var aslında ama sizin gibi allah rızasını gözeterek hareket eden güzel huylu bir Dayım yok size dayı diyebilir miyim :) ? Selam ve dua 🤲 ile bu arada inşallah devamı gelir yazılarınızın Allah’a emanet olun.

0 3 Cevap Yaz
hamza doğan 9 Mayıs 2020 16:03

o günleri bilen birisi olarak ALLAH sizden razı olsun RABBİM gönlünüze göre versin inşALLAH selam ve dua ile

0 2 Cevap Yaz
Mesut 9 Mayıs 2020 16:03

Demekki insanın bir çok adı olabiliyor.Her yerde değişebiliyor.

0 2 Cevap Yaz